De honingbes, of Lonicera caerulea, is een zeer winterharde kleine fruitboom die zich gemakkelijk aanpast aan de teelt in België en produceert voor alle andere vruchten bessen met een unieke smaak die doet denken aan bosbessen en frambozen.
honeyberry of haskap. Vermoedelijk afkomstig uit Zuidoost-Azië, zou deze struik zich hebben verspreid dankzij vogels en andere dieren die zijn bessen consumeren in een periode waarin voedsel nog schaars is. Vandaag de dag is de Lonicera caerulea pousse essentiellement à l’état groeit voornamelijk in het wild in de arctische en boreale regio's, en dit in een grote verscheidenheid aan habitats; het wordt vaak aangetroffen in gedeeltelijk schaduwrijke situaties, in gebieden waar het bos plaatsmaakt voor het hooggebergte, maar ook op grote hoogte, op bergtoppen, in de buurt van meren, op kleine eilanden, op zandstranden, in rivierbekkens, langs waterlopen en in natte en waterrijke gebieden. Deze diversiteit getuigt van de grote aanpassingsvermogen van deze kleine fruitboom.
De honingbes draagt veel namen, zoals meibes, blauwe of eetbare kamperfoelie, honeyberry of haskap. In tegenstelling tot zijn neef de kamperfoelie, een liaan met giftige bessen, heeft de honingbes een struikachtige groei en kan 1,5 tot 2 meter hoog worden. Zonder doornen, groeit hij niet uitlopers en verdraagt hij snoeien heel goed - hoewel hij in zijn eerste jaren zonder kan. Bovendien kan hij al vanaf het seizoen na zijn aanplant vruchten produceren, en dit gedurende minstens dertig jaar. Vanaf zijn zevende jaar biedt de honingbes gemiddeld een oogst van 3 kg per struik en 6.500 kg per hectare in het geval van een commerciële boomgaard.
De Lonicera caerulea fBloeit in het vroege voorjaar en produceert vanaf eind mei een ovale bes (gemiddeld 1,5 gram) met een blauwe en pruimachtige schil, paars vruchtvlees en een aangename textuur: de honingbes, het eerste fruit van het jaar. De complexe smaak van de 'meibes' doet denken aan bosbessen en frambozen en kan variëren van de ene cultivar tot de andere.